عید قربانی متفاوت داشته باشید...
روزها و شب ها از پی یکدیگر می آیند و می روند. روزهایی که برای اغلب افراد از جنس روزمرگی هستند و تکرارهایی تمام نشدنی که تقریبا همه مردم به آن عادت کرده اند.

هرچند نحوه عبور از روزمرگی ها، به عهده هر انسانی است و وابسته به هدف و برنامه ای که هر فرد در زندگی خود دارد که هدف این نوشتار پرداختن به این مطلب نیست. اما موضوع مورد نظر این نوشتار، پرداختن به این نکته است که در میان همه روزهایی که شبیه به هم هستند و به سرعت از راه میرسند، روزهایی وجود دارند که از جنسی دیگرند و به نظر می رسد که این روزها، فرصت های ویژه و خاصی هستند که خداوند متعال برای ما قرار داده تا هر از چند گاهی این فرصت را داشته باشیم که از عادت های مرسوم و تکراری مان جدا شویم و طعم شیرین مناسب های مذهبی را بچشیم.
بهتر است این اعیاد را بیشتر بشناسیم و قدر بدانیم که در جامعه ای زندگی می کنیم که با چنی عقایدی همراه است تا هر از گاهی این فرصت را پیدا کنیم تا از خیر و برکت این ایام بهره ای دو چندان ببریم
...اما بعد دیگر این روز بزرگ به سنتی حسنه مربوط می شود به نام قربانی کردن. سنتی که ابعاد اجتماعی و اخلاقی مهمی را به دنبال دارد. اینکه به هر حال عده ای به انجام این سنت پسندیده می پردازند موضوعی قابل توجه و مهم است. تصور کنید یک مناسبت مذهبی، یک عید بزرگ و پرمعنا، که افراد بسیاری به قربانی کردن می پردازند و سپس این قربانی را بین افراد مختلف تقسیم می کنند. که اگر این افراد از اقوام و دوستانشان باشند که عملی زیبا در جهت افزایش محبت صورت گرفته و چنانچه این قربانی میان افراد بی بضاعت پخش شود که باز هم اثر اجتماعی و انسان دوستانه ای را در پی دارد که ارزش آن قابل قیاس با چیز دیگری نیست. هرچند همه ساله در چنین ایامی، هستند افراد کج سلیقه ای که از این موضوع سخن می گویند که به جای قربانی کردن، بیایید به کاشتن درختی بپردازیم و مشخص نیست که این تئوری ها از چه تفکری نشات می گیرد که به این سادگی این موضوع را نادیده می گیرد که اگر انسانی به محیط زیست و هوای خوب نیاز دارد به تغذیه خوب هم نیازمند است و این قیاسی غلط و بی مورد است و به نظر می رسد که بیشتر در جهت ایجاد تردید و البته مخدوش کردن تفکرات و باورهای مذهبی افراد جامعه طراحی شده است. این مساله ای است که به تدریج به یک معضل اجتماعی شبیه می شود که در هر مناسبت مذهبی، شبهه ای از این دست مطرح می شود تا ارزش و جایگاه آن مناسبت و زمان ویژه را تحت تاثیر قرار دهد.
عده ای هم ولیمه دادن در چنین روزی را فرصتی مغتنم می شمارند برای جمع کردن اقوام دور یکدیگر که این عمل را می توان اقدامی ارزشمند نامید که اثرات دنیای و اخروی مثبتی را به دنبال دارد